beta
Povezani zapisi:

Podaci zapisa nisu dostupni
 
13 (1-10)
NaslovBiološka detoksifikacija mikotoksina : dosadašnje spoznaje i budući aspekti = Biological detoxification of mycotoxins : current knowledge and future aspects / Jelka Pleadin, Manuela Zadravec, Jadranka Frece, Tonči Rezić, Ivana Kmetič, Ksenija Markov.
Materijalni opisGraf. prikazi.
Način izrade datotekeizvorno digitalna građa
Vrstačlanak
OpisMikotoksini predstavljaju toksične tvari koje učestalo kontaminiraju hranu i hranu za životinje, uzrokujući štetne učinke na zdravlje ljudi i životinja te značajne ekonomske gubitke diljem svijeta. Ovaj rad daje pregled dosadašnjih istraživanja i spoznaja o metodama biološke detoksifikacije mikotoksina. Biološka detoksifikacija podrazumijeva primjenu mikroorganizama i njihovih enzima s ciljem razgradnje ili modifikacije strukture mikotoksina, a rezultira transformacijom izvornih spojeva i nastankom manje toksičnih produkata, odnosno dekontaminacijom mikotoksina. Međutim, dosadašnja istraživanja i dobivene spoznaje još uvijek nisu rezultirale primjenom u prehrambenoj i stočarskoj industriji odnosno odobravanjem njihove uporabe od strane zakonodavstva. Potrebna su daljnja istraživanja o mehanizmima biorazgradnje, sigurnosti mikroorganizama, odnosno utjecaju primjene bioloških metoda na nutritivna svojstva i nastale produkte degradacije, kako bi metode biološke detoksifikacije mikotoksina mogle biti učinkovito primjenjene u industriji.Mycotoxins are toxic substances that frequently contaminate food and feed, causing adverse effects on human and animal health and significant economic losses around the world. This paper gives an overview of the current research and knowledge of mycotoxin biological detoxification methods. Biological detoxification implies the use of microorganisms and their enzymes with the aim of degrading or modifying the mycotoxin structure, resulting in the transformation of the original compounds and the formation of less toxic products, or decontamination of mycotoxins. However, previous research and findings have not yet resulted in application in the food and livestock industry, or by approving their use by legislation. Further research is needed on biodegradation mechanisms, microorganism safety, or influence of the application of biological methods on nutritional properties and resulting degradation products, so that mycotoxin biological detoxification methods can be effectively applied in the industry.
rrep
1
NaslovHrvatski časopis za prehrambenu tehnologiju, biotehnologiju i nutricionizam = Croatian journal of food technology, biotechnology and nutrition : znanstveno- stručni časopis za prehrambenu tehnologiju, biotehnologiju i nutricionizam : 13,1-2(2018) / glavni urednik, editor-in-chief Jadranka Frece.
ImpresumZagreb : Hrvatsko društvo prehrambenih tehnologa, biotehnologa i nutricionista, 2018.
Vrsta publikaciječasopisneomeđena građa
rrep
2
NaslovHrvatski časopis za prehrambenu tehnologiju, biotehnologiju i nutricionizam = Croatian journal of food technology, biotechnology and nutrition : znanstveno- stručni časopis za prehrambenu tehnologiju, biotehnologiju i nutricionizam : 13,3-4(2018) / glavni urednik, editor-in-chief Jadranka Frece.
ImpresumZagreb : Hrvatsko društvo prehrambenih tehnologa, biotehnologa i nutricionista, 2018.
Vrsta publikaciječasopisneomeđena građa
rrep
3
NaslovHrvatski časopis za prehrambenu tehnologiju, biotehnologiju i nutricionizam = Croatian journal of food technology, biotechnology and nutrition : znanstveno- stručni časopis za prehrambenu tehnologiju, biotehnologiju i nutricionizam : 14,1-2(2019) / glavni urednik, editor-in-chief Jadranka Frece.
ImpresumZagreb : Hrvatsko društvo prehrambenih tehnologa, biotehnologa i nutricionista, 2019.
Vrsta publikaciječasopisneomeđena građa
rrep
4
NaslovHrvatski časopis za prehrambenu tehnologiju, biotehnologiju i nutricionizam = Croatian journal of food technology, biotechnology and nutrition : znanstveno- stručni časopis za prehrambenu tehnologiju, biotehnologiju i nutricionizam : 14,3-4 (2019) / glavni urednik, editor-in-chief Jadranka Frece.
ImpresumZagreb : Hrvatsko društvo prehrambenih tehnologa, biotehnologa i nutricionista, 2019.
Vrsta publikaciječasopisneomeđena građa
rrep
5
NaslovKlimatske promjene - potencijalna prijetnja još znatnijoj pojavnosti mikotoksina / Jelka Pleadin, Manuela Zadravec, Tina Lešić, Jadranka Frece, Višnja Vasilj, Ksenija Markov.
Materijalni opisGraf. prikazi.
Način izrade datotekeizvorno digitalna građa
Vrstačlanak
OpisTijekom posljednjeg desetljeća znanstven- ici sve više ukazuju na globalno zagrijavanje, dovodeći klimatske promjene u poveznicu s novom strukturom vrsta plijesni producenata mikotoksina po geografskim područjima svi- jeta. Izraženije klimatske promjene mogu u budućnosti izmijeniti otpornost domaćina i interakciju domaćin-patogen te imati znatan utjecaj na razvoj toksikogenih plijesni i produk- ciju mikotoksina kao njihovih sekundarnih metabolita. Novonastala klimatološka situ- acija izaziva sve veću pozornost i zahtijeva nove dijagnostičke alate, kao i nove spoznaje o biološkim karakteristikama poljoprivrednih kultura koje se uzgajaju i genetici toksikogenih plijesni. Zbog sve povoljnijih klimatskih uvjeta za rast Aspergillus flavus na području Europe, u narednom razdoblju postoji povećani rizik od onečišćenja žitarica izrazito toksičnim aflatok- sinima. Ujedno, profil mikotoksigenih vrsta Fusarium počinje se sve znatnije mijenjati, a posebno je zabrinjavajući porast onečišćenja s F. graminearum u sjevernom i središnjem dije- lu Europe. S obzirom na očigledne klimatske promjene, potrebna su daljnja istraživanja koja uključuju „prediktivne modele“ s više vari- jabli, a koji bi u bliskoj budućnosti omogućili kvalitetni pristup strategiji prevencije kontam- inacije toksikotvornim plijesnima i mikotok- sinima u hrani i hrani za životinje.Over the last decade, scientists have increasingly pointed to global warming, linking climate change to a new structure of mycotoxin-producing mould species across the world. In the future, more pronounced climate changes may alter host resistance and host-pathogen interaction, and have a significant impact on the development of toxicogenic moulds and the production of mycotoxins as their secondary metabolites. The newly emerging climatological situation is attracting increasing attention, demanding new diagnostic tools and new insights into the biological characteristics of cultivated crops and the genetics of toxicogenicmoulds. In Europe, the climate conditions are highly favourable for the growth of Aspergillus flavus, bringing increased future risk of contamination of cereals with highly toxic aflatoxins. Meanwhile, the profile of mycotoxigenic species of Fusarium is beginning to change significantly, and increased reports of contamination with F. graminearum in northern and central Europe are particularly worrisome. Given the obvious climate change, further research is needed that will include predictive models with several variables, to provide an appropriate future approach to the strategy of preventing contamination by toxic moulds and mycotoxins in food and feed.
rrep
6
NaslovKoličina šećera u mesnim proizvodima s hrvatskog tržišta / Darja Katulić, Mladenka Malenica Staver, Jadranka Frece, Ksenija Markov, Lidija Kozačinski, Željka Cvrtila, Greta Krešić, Lidija Dergestin Bačun, Tina Lešić, Jelka Pleadin.
Materijalni opisIlustr.
Način izrade datotekeizvorno digitalna građa
Vrstačlanak
OpisŠećeri se u proizvodnji mesnih proizvoda koriste s ciljem nastanka mliječne kiseline i postizanja specifičnih senzorskih svojstava, osiguravajući pritom kvalitetu i stabilnost krajnjeg proizvoda. Cilj ovog rada bio je utvrditi razlike u količinama šećera saharoze, glukoze i fruktoze u mesnim proizvodima iz različitih kategorija, dostupnih na hrvatskom tržištu. Ukupno je analizirano 140 uzoraka i to iz kategorije trajnih (n = 41) i toplinski obrađenih (n = 82) kobasica te trajnih suhomesnatih proizvoda (n = 17). Za određivanje razine šećera korištena je validirana enzimatska metoda. Unutar svake od triju ispitivanih kategorija utvrđen je najveći udio saharoze (0,21 - 0,87 %), nakon toga fruktoze (0,10 - 0,39 %) te najmanji glukoze (0,05 - 0,06 %). Ukupni udio šećera, kao suma saharoze, fruktoze i glukoze, iznosio je 1,32 % u kategoriji toplinski obrađenih kobasica, 0,36 % u trajnim kobasicama i 0,47 % u trajnim suhomesnatim proizvodima. Rezultati istraživanja ukazuju na variranje količine dodanih šećera u mesnim proizvodima s hrvatskog tržišta, s ukupnim udjelima u rasponu 1 - 2 %, ovisno o vrsti proizvoda i proizvođačkoj recepturi, ujedno u skladu s literaturnim podacima drugih autora za iste kategorije mesnih proizvoda.Content of sugar in meat products from the Croatian market Sugars are used in the production of meat products to produce lactic acid and to achieve specific sensory properties, thus ensuring the quality and stability of the final product. The aim of this paper was to determine the differences in sucrose, glucose and fructose sugar levels in meat products from different categories available on the Croatian market. A total of 140 samples were analyzed from the category of fermented (n = 41) and heat treated (n = 82) sausages and dry cured meat products (n = 17). For the determination of the sugar level, a validated enzyme method was used. Within each of the three investigated categories the highest sucrose content (0.21-0.87%) was determined, followed by fructose (0.10-0.39%) and the lowest glucose (0.05-0.06%). The total sugar content, as a sum of sucrose, fructose and glucose, was 1.32% in the category of heat treated sausages, 0.36% in fermented sausages and 0.47% in dry cured meat products. The results of the research indicate the variation in the quantity of added sugar in meat products from the Croatian market, with total shares ranging from 1 to 2%, depending on the type of product and the producer's recipe, according to the literature of other authors for the same category of meat products.Zuckergehalt in Fleischerzeugnissen vom kroatischen Markt Zucker wird bei der Herstellung von Fleischprodukten zur Bildung von Milchsäure und Sicherstellung bestimmter sensorischer Eigenschaften verwendet, wodurch die Qualität und Stabilität des Endprodukts gewährleistet wird. Das Ziel dieser Arbeit bestand darin, die unterschiedlichen Anteile von Saccharose, Glukose und Fruktose in Fleischprodukten aus unterschiedlichen Kategorien zu ermitteln, die auf dem kroatischen Markt verfügbar sind. Insgesamt wurden 140 Proben aus der Kategorie der Dauerwürste (n = 41) und der thermisch behandelten (n = 82) Würste sowie der trockengepökelten (n = 17) Dauerwürste untersucht. Für die Ermittlung des Zuckeranteils wurde die validierte enzymatische Methode eingesetzt. Bei allen drei untersuchten Kategorien wurde der höchste Anteil an Saccharose (0,21 - 0,87%) ermittelt, gefolgt von Fruktose (0,10 - 0,39%) und Glukose (0,05 - 0,06%). Der Gesamtanteil von Zucker, bzw. von Saccharose, Fruktose und Glukose, betrug 1,32% bei der Kategorie der thermisch behandelten Würste, 0,36% bei den Dauerwürsten und 0,47% bei den trockengepökelten Dauerprodukten. Die Ergebnisse der Untersuchung weisen auf Differenzen bei der Zugabe von Zucker in Fleischprodukten vom kroatischen Markt hin, mit einem Gesamtanteil zwischen 1 - 2%, in Abhängigkeit von der Produktsorte und der Herstellungsrezeptur sowie Literaturangaben anderer Autoren für dieselben Kategorien von FleischproduktenLa cantidad del azucar en los productos cárnicos del mercado croata sensoriales específicas, asegurando la calidad y estabilidad del producto final. El fin de este trabajo fue identificar las diferencias en las cantidades de azúcares sacarosa, glucosa y fructosa en los productos cárnicos de diferentes categorías, disponibles en el mercado croata. Fueron analizadas 140 muestras en total de las categorías de los embutidos crudo-curados (n = 41) y embutidos tratados térmicamente (n=82), junto con los productos cárnicos crudo-curados (n=17). Para la determinación del nivel de los azúcares fue usado el método enzimático validado. En cada grupo de los tres fue determinado el nivel más alto de la sacarosa (0,21 - 0,87%), seguido por el nivel de la fructosa (0,10 - 0,39%) y el nivel más bajo de la glucosa (0,05 - 0,06%). El contenido total del azúcar, la suma de los contenidos de la sacarosa, de la fructosa y de la glucosa, fue 1,32% en la categoría de los embutidos tratados térmicamente, 0,36% en los embutidos crudo-curados y 0,47% en los productos cárnicos crudo-curados. Los resultados de la investigación indican que la cantidad de los azúcares añadidos en los productos cárnicos del mercado croata varía, con los contenidos totales entre 1 y 2%, dependiendo del tipo del producto y de la receta de producción, de acuerdo con los datos de la literatura de otros autores para las mismas categorías de productos cárnicos.La quantità di zuccheri nei prodotti a base di carne provenienti dal mercato croato Nella produzione dei prodotti a base di carne, gli zuccheri sono impiegati per stimolare la produzione di acido lattico e conseguire specifiche proprietà sensoriali, garantendo, nel contempo, la qualità e la stabilità del prodotto finale. Questa ricerca specialistica è stata condotta al fine di accertare le differenze di quantità degli zuccheri saccarosio, glucosio e fruttosio nei prodotti a base di carne, appartenenti a diverse categorie e accessibili sul mercato croato. L’analisi ha riguardato 140 campioni appartenenti a tre diverse categorie: salsicce a lunga conservazione (n = 41), salsicce termicamente trattate (n = 82) e insaccati a lunga conservazione (n = 17). Per determinare il livello di zuccheri presente nei campioni, si è ricorsi al metodo enzimatico convalidato. All’interno di ciascuna categoria analizzata è stata accertata una presenza più elevata di saccarosio (0,21 - 0,87%), seguita dal fruttosio (0,10 - 0,39%) e dal glucosio (0,05 - 0,06%). Nelle salsicce termicamente trattate è stato accertato un apporto complessivo di zuccheri (come somma di saccarosio, fruttosio e glucosio) dell’1,32%, superiore allo 0,36% riscontrato nelle salsicce a lunga conservazione e allo 0,47% rilevato negli insaccati a lunga conservazione. I risultati della ricerca evidenziano il variare delle quantità di zuccheri aggiunti nei prodotti a base di carne provenienti dal mercato croato – con una percentuale complessiva tra l’1 ed il 2%, a seconda della tipologia di prodotto e della ricetta di produzione, risultati comunque in linea con i dati evidenziati in letteratura da altri autori per le stesse categorie di prodotti a base di carne.
rrep
7
NaslovMikrobiološki i kemijski parametri ribe i školjkaša / Iva Čanak, Ksenija Markov, Ana Gavrilović, Petra Bosanac, Jurica Jug-Dujaković, Željko Jakopović, Deni Kostelac, Jadranka Frece, Jelka Pleadin.
Materijalni opisIlustr.
Način izrade datotekeizvorno digitalna građa
Vrstačlanak
OpisRezultati brojnih istraživanja ukazuju na to da ribe i školjkaši posjeduju različitu populaciju bakterija na koži, škrgama te u probavnom traktu. Pored toga, unutarnji organi (bubrezi, jetra i slezena) zdrave ribe mogu također sadržavati bakterije. Stoga je cilj ovog istraživanja bio izolirati i identificirati mikrobnu populaciju lubina (Dicentrarchus labrax), dagnji (Mytilus galloprovincialis) i kamenica (Ostrea edulis) Jadranskog mora tijekom zimskog perioda. Od ukupno 15 uzoraka 5 je uzoraka bilo kontaminirano bakterijama iz roda Vibrio, iz 4 uzorka je izolirana E. coli, 5 uzoraka su bila pozitivna na sulfitoreducirajuće klostridije dok je Pseudomonas aeruginosa dokazan samo u uzorcima dagnji i kamenica. U svim uzorcima lubina su dokazane enterobakterije. U niti jednom uzorku lubina i školjkaša nije dokazana prisutnost bakterija iz roda Salmonella kao ni Listeria monocytogenes. Bakterije mliječne kiseline su izolirane iz samo jednog uzorka lubina i to rod Lactobacillus. Fizikalno-kemijska analiza mesa ribe pokazala je da meso ima zadovoljavajući pH, histamin nije detektiran, odnosno koncentracija je bila ispod granice detekcije dok je koncentracija trimetilamina iznosila niskih 0,801±0,58 mgN/100 g mesa.The results of numerous studies indicate that fish and shellfish have a different population of bacteria on the skin, gills and digestive tract. In addition, the internal organs (kidneys, liver and spleen) of healthy fish may also contain bacteria. Therefore, the aim of this study was to isolate and identify microbial population of sea bass (Dicentrarchus labrax), mussels (Mytilus galloprovincialis) and oysters (Ostrea edulis) from the Adriatic Sea during the winter period. Out of a total of 15 samples 5 samples were contaminated with bacteria of the genus Vibrio, E. coli was isolated from 4 samples, 5 samples were positive for sulphite reducing clostridia while Pseudomonas aeruginosa was present only in samples of mussels and oysters. In all the samples of sea bass enterobacteria were found. Bacteria from the genus Salmonella as well as Listeria monocytogenes were not detected in any of samples of sea bass and shellfish.. Lactic acid bacteria, genus Lactobacillus, were isolated from only one sample of sea bass. Physico-chemical analysis of fish showed that the meat had a satisfactory pH, histamine was not detected, ie the concentration was below the detection limit while the concentration of trimethylamine was low 0.801±0,58 mg / 100 g of meat.
rrep
8
NaslovPrimjena fizikalnih i kemijskih metoda u uklanjanju mikotoksina iz hrane i hrane za životinje / Jelka Pleadin, Maja Kiš, Jadranka Frece, Ksenija Markov.
Način izrade datotekeizvorno digitalna građa
Vrstačlanak
OpisMikotoksini su sekundarni metaboliti plijesni koji predstavljaju značajan problem u području sigurnosti hrane te predstavljaju rizik za zdravlje te dobrobit ljudi i životinja. Učinkovitost metoda uklanjanja mikotoksina iz hrane i hrane za životinje, primarno žitarica kao najviše kontaminirane grupe hrane, ovisi o brojnim parametrima, od kojih su vrlo značajni svojstva onečišćenog materijala, odnosno njegov sastav, primarno sadržaj vode, te razina onečišćenja. Ovaj rad daje pregled fizikalnih i kemijskih metoda koje se manje ili više učinkovito mogu koristiti u tretmanu različitih vrsta hrane i hrane za životinje u cilju redukcije odnosno uklanjanja mikotoksina. Uklanjanje mikotoksina fizikalnim metodama uključuje njihovu ekstrakciju pomoću otapala, adsorpciju te toplinsku inaktivaciju ili inaktivaciju ozračivanjem. Najznačajnije metode su sortiranje po boji i gustoći, ljuštenje i mljevenje, flotacija, blanširanje, prženje, a u posljednje vrijeme vrlo značajna je primjena gama zračenja te hladne plazme. Uporabom kemijskih metoda koje podrazumijevaju primjenu kemikalija dolazi do konverzije mikotoksina u druge manje toksične spojeve, npr. kiseline, lužine, oksidanse, bisulfite i plinove, no moguća je konverzija i u toksičnije spojeve, što je još uvijek predmet brojnih istraživanja. Za razliku od fizikalnih metoda, kemijske metode uklanjanja mikotoksina u načelu se smatraju nepraktičnim i nepoželjnim, zbog uvjeta provedbe, stvaranja toksičnih ostataka te negativnog utjecaja na nutritivna, senzorska i funkcionalna svojstva proizvoda.Mycotoxins are secondary metabolites of the moulds that pose a significant problem in the field of food safety and risk to the health and well-being of humans and animals. The effectiveness of mycotoxin removal from food and feed, primarily cereals as the most contaminated food group, depends on a number of parameters, of which the properties of the contaminated material, its composition, primary water content and the level of contamination, are the most significant. This manuscript provides an overview of physical and chemical methods that can be used more or less effectively in the treatment of different types of food and feed with the aim of mycotoxins reduction or elimination. Elimination of mycotoxins by physical methods involves their solvent extraction, adsorption and thermal inactivation or irradiation inactivation. The most important methods are color and density sorting, peeling and milling, flotation, blanching, roasting, with the use of gamma radiation and cold plasma is very important in the last period. Implementation of chemical methods involve the use of chemicals in conversion of mycotoxins to other less toxic compounds, e.g. acids, alkalis, oxidants, bisulphites and gases, but conversion to toxic compounds is also possible, and is still the subject of numerous studies. Unlike physical methods, chemical methods of mycotoxins elimination are in principle considered to be impractical and undesirable due to the conditions of implementation, the creation of toxic residues and a negative impact on the nutritional, sensory and functional properties of the product.
rrep
9
NaslovThe effect of high pressure treatment on the quality of chicken breast meat / Nives Marušić Radovčić, Damir Ježek, Ksenija Markov, Jadranka Frece, Duška Ćurić, Helga Medić.
Materijalni opisGraf. prikazi.
Način izrade datotekeizvorno digitalna građa
Vrstačlanak
OpisIn the present work, the effect of high pressure processing (HPP) (0, 100, 200 and 300 MPa) and different treatment time (5 and 10 minutes) on the moisture uptake, cooking yield, colour and texture, as well as microbial population of chicken breast fillets was investigated. The application of high hydrostatic pressure resulted in a modification of quality parameters of chicken breast meat. By increasing pressure and time of the treatment the moisture uptake was reduced: samples treated with 300 MPa for 10 min had the lowest moisture uptake values. Cooking yield was not affected by HPP treatments. Increased pressure affected the colour by increasing L*, a* and b* values (only HPP treatment of 100 MPa in duration of 5 and 10 minutes did not affect colour of chicken breast meat). Lower pressures (100 and 200 MPa) tenderized, whereas elevated pressure (300 MPa) increased hardness in chicken breast fillets. Higher level of pressure (300 MPa) reduced bacteria count by about 3.0 – 5.3 log (CFU/g), depending on the microorganism and duration of the process.
rrep
10
13 (1-10)