beta
Povezani zapisi:

Naslov portalaDigitalne zbirke NSK
  
rrep
 
20 (1-10)
NaslovMikrobiološka i fizikalno-kemijska svojstva autohtone trajne kobasice od kokošjeg mesa / Nevijo Zdolec, Marta Kiš, Željka Cvrtila, Tomislav Mikuš, Snježana Kazazić, Jelka Pleadin, Tina Lešić, Lidija Kozačinski, Vesna Dobranić, Hrvoje Mazija.
Materijalni opisGraf. prikazi.
Način izrade datotekeizvorno digitalna građa
Vrstačlanak
OpisCilj ovog rada bio je odrediti mikrobiološka i fizikalno-kemijska svojstva novog - proizvoda – trajne kobasice od mesa kokoši. Za proizvodnju kobasica korišteno je mišićje prsa i zabataka nesilica hibrida teških pasmina COBB 500 (n=150) na kraju razdoblja nesenja u dobi od 62 do 65 tjedana. Tijekom 30 dana prije klanja, kokoši su dohranjivane smjesom žitarica te zaklane u odobrenoj klaonici. Otkoštavanje, izrada nadjeva te zrenje je obavljeno na OPG-u tijekom prosinca 2019. do ožujka 2020. godine. U sirovini, nadjevu i gotovom proizvodu određivan je broj aerobnih mezofilnih bakterija, bakterija mliječne kiseline, enterokoka, enterobakterija, kvasaca i plijesni, Escherichia coli te prisutnost Salmonella spp. i Listeria monocytogenes. Sojevi bakterija mliječne kiseline i enterokoka (n=16) na kraju zrenja determinirani su pomoću MALDI-TOF spektrometrije masa. Kemijski, određen je udio vode, aktivitet vode, pH, udio NaCl-a, pepela, masti, bjelančevina i hidroksiprolina, sastav masnih kiselina te kolesterol. Patogene bakterije nisu utvrđene, dok je u gotovom proizvodu broj bakterija mliječne kiseline i enterokoka iznosio 7-8 log10 CFU/g odnosno 6 log10 CFU/g, uz prevladavajuće vrste Lactobacillus sakei i Enterococcus faecalis. Prosječni udjeli bjelančevina, kolagena i masti iznosili su 46,28 ± 3,14 %, 1,89 ± 0,21 % i 11,15 ± 0,90 %, a kolesterola 98,9 ± 9,93 mg/100 g. Jednostruko nezasićene masne kiseline (MUFA) bile su zastupljene s 52,81 %, zasićene (SFA) s 34,82 %, a višestruko nezasićene (PUFA) s 12,37 %. Prednosti trajne kobasice od isključivo kokošjeg mesa u odnosu na one drugih vrsta mesa očituju se u većem udjelu bjelančevina, vrlo malom udjelu masti te nutritivno povoljnijem sadržaju i omjeru masnih kiselina.The aim of present study was to investigate the microbiological and physicochemical properties of a new product - hen meat dry sausages. In the production of sausages, the meat of breasts and thighs of heavy hybride laying hens COBB 500 (n = 150) was used at the end of the laying period at 62-65 weeks of age. Thirty days before slaughter, supplementary cereals were included into the feed mixture. Slaughter was performed in an approved slaughterhouse, while deboning, preparation and ripening of sausage was carried out on family farm from December 2019 to March 2020. The number of aerobic mesophilic bacteria, lactic acid bacteria, enterococci, enterobacteria, yeasts and molds, Escherichia coli and the presence of Salmonella spp. and Listeria monocytogenes were determined in the raw material, sausage batter and final products. Lactic acid bacteria and enterococci isolates were randomly selected from final products (n = 16) and identified using MALDI-TOF mass specrometry. Chemically, the water content, water activity, pH, content of salt, ash, fat, protein and hydroxyproline, fatty acid composition and cholesterol were measured. Pathogenic bacteria were not found, while in the final products the number of lactic acid bacteria and enterococci was 7-8 log10 CFU/g and 6 log10 CFU/g, respectively, with the predominant species Lactobacillus sakei and Enterococcus faecalis. The average content of protein, collagen and fat was 46.28 ± 3.14 %, 1.89 ± 0.21 % and 11.15 ± 0.90 %, and cholesterol 98.9 ± 9.93 mg/100g. The content of monounsaturated fatty acids (MUFA) was 52.81%, saturated fatty acids (SFA) 34.82 %, and polyunsaturated fatty acids (PUFA) 12.37 %. The advantages of this product in comparison to standard red-meat dry sausages are related to higher protein content, very low fat content and nutritionally favorable ratio and content of fatty acids.Questo studio aveva l’obiettivo di stabilire le proprietà microbiologiche e fisico-chimiche di un nuovo prodotto: la salsiccia secca di carne di gallina. Per produrla ci si è serviti dei muscoli del petto e delle sovracosce delle galline ovaiole di razza ibrida pesante COBB 500 (n=150) tra le 62 e le 65 settimane di vita, al termine del periodo di cova. L’alimentazione delle galline, nei 30 giorni che hanno preceduto la loro macellazione (avvenuta in un impianto autorizzato), è stata arricchita con una miscela di cereali. Le operazioni di disosso, la realizzazione del ripieno e la stagionatura sono avvenuti in un’azienda agricola familiare (OPG) dal dicembre 2019 al mese di marzo 2020. Nella materia prima, nel ripieno e nel prodotto finito è stato stabilito il numero di batteri anaerobi mesofili, di batteri dell’acido lattico, di enterococchi, di enterobatteri, di lieviti e di muffe, di Escherichia coli e la presenza della Salmonella spp. e della Listeria monocytogenes. Gli strati di batteri dell’acido lattico e di enterococchi (n=16), al termine della stagionatura, sono stati determinati mediante lo spettrometro di massa MALDI-TOF. Dal punto di vista chimico, è stata accertata la percentuale d’acqua, l’attività dell’acqua, il pH, la percentuale di NaCl, di cenere, di grasso, di proteine e d’idrossiprolina, oltre alla composizione degli acidi grassi e del colesterolo. E se non è stata rilevata la presenza di batteri patogeni, nel prodotto finito è stato accertato, invece, un numero di batteri dell’acido lattico e di enterococchi pari a 7-8 log10 CFU/g e 6 log10 CFU/g, con una prevalenza di Lactobacillus sakei e di Enterococcus faecalis. L’esame ha evidenziato un tenore medio di proteine, collagene e grassi pari a 46,28 ± 3,14 %, 1,89 ± 0,21 % e 11,15 ± 0,90 %, mentre è stata accertata una quantità media di colesterolo pari a 98,9 ± 9,93 mg/100 g.El fin de este trabajo fue determinar las propiedades microbiológicas y fisicoquímicas de un producto nuevo - del chorizo de pollo. Para la producción de los chorizos fueron utilizados la pechuga y el contramuslo de gallinas ponedoras de híbridos de razas pesadas COBB 500 (n=150) al final del período de la puesta a edad de 62 a 65 semanas. Durante 30 días previos a la matanza, las gallinas fueron alimentadas con una mezcla de cereales y matadas en un matadero autorizado. El deshuesado, el embutido y la maduración se realizaron en una granja familiar de diciembre de 2019 a marzo de 2020. Fue determinado el número de bacterias mesófilas aerobias, bacterias del ácido láctico, enterococos, enterobacterias, levaduras y mohos, Escherichia coli y la presencia de Salmonella spp. y Listeria monocytogenes en la materia prima, el embutido y el producto final. Las cepas de bacterias del ácido láctico y enterococos (n = 16) al final de la maduración fueron determinadas mediante la espectrometría de masas MALDI-TOF. Químicamente fueron determinados: contenido de agua, actividad de agua, pH, contenido de NaCl, cenizas, grasas proteínas e hidroxiprolina y la composición de ácidos grasos y colesterol. No fueron identificadas bacterias patógenas, mientras el número de bacterias ácido lácticas y enterococos en el producto final fue 7-8 log10 CFU/g, y 6 log10 CFU/g, respectivamente, con las especies predominantes Lactobacillus sakei y Enterococcus faecalis. Las proporciones medias de proteína, colágeno y grasa fueron 46,28 ± 3,14 %, 1,89 ± 0,21% y 11,15 ± 0,90 % y colesterol 98,9 ± 9,93 mg / 100 g. Los ácidos grasos monoinsaturados (MUFA) estuvieron presentes con 52,81 %, los saturados (SFA) con 34,82 % y los poliinsaturados (PUFA) con 12,37 %.
rrep
1
NaslovPrirodne i industrijske trans masne kiseline - pojavnost i utjecaj na ljudsko zdravlje / Tina Lešić, Nada Vahčić, Greta Krešić, Jelka Pleadin.
Materijalni opisGraf. prikazi.
Način izrade datotekeizvorno digitalna građa
Vrstačlanak
OpisTrans masne kiseline (engl. trans fatty acids, TFA) nastaju u manjoj količini prirodno biološkom hidrogenacijom u rumenu životinja preživača, ali mogu nastati i tijekom industrijskog procesa, djelomičnom hidrogenacijom biljnih i ribljih ulja. Podjela na industrijske i prirodne TFA je kompleksna, budući da se ove masti uglavnom sastoje od istih izomera te je količina i distribucija ono što ih razlikuje. Većina TFA koje se mogu naći u prehrambenim proizvodima su izomeri oleinske i trans - oktadecenske kiseline (trans- 18:1). Prema rezultatima većine istraživanja, sve trans masne kiseline imaju nepovoljan učinak na lipoproteine u plazmi, dok su ostali mehanizmi učinka u organizmu nedovoljno istraženi. Povećani unos industrijskih trans masnih kiselina se povezuje se povećanim rizikom od nastanka kardiovaskularnih bolesti te se izbjegavanjem unosa trans masti smanjuje i rizik od vjerojatnosti njihova nastanka. Rizik povezan s prirodnim trans masnim kiselinama i dalje je nejasan, ali učinak, ako postoji, vjerojatno je malen s obzirom na njihovu nisku razinu unosa. Europska komisija je definirala ograničenje razine industrijskih trans masti u hrani do 2 g/100 g masti čime su poduzete mjere za smanjenje njihovog unosa. Kao prikladna zamjena ovih masti u prehrambenim proizvodima, u budućnosti se trebaju pronaći optimalna zdravija rješenja.Trans fatty acids (TFA) are produced naturally by the biological hydrogenation in the rumen of ruminant animals, but also during the industrial process, by the partial hydrogenation of vegetable and fish oils. The division into industrial and natural TFAs is complex since these fats are mainly composed of the same isomers and the amount and distribution are what differentiate them. Most of the TFA found in food products are oleic and trans-octadecenoic acid isomers (trans-18:1). According to the results of most studies, all TFA have an adverse effect on plasma lipoproteins, while other mechanisms of effect in the human body have been poorly understood. Increased intake of industrial trans fatty acids is associated with an increased risk of cardiovascular disease, and avoiding the intake of trans fat also reduces the risk of such diseases. The risk associated with natural trans fatty acids is still unclear, but the effect, if any, is probably small considering their low intake levels. According to the European Commission, legislation has been adopted on the restricted level of industrial trans fats in food up to 2 g/100 g fat, so that measures to reduce TFA intake have been taken and their levels in food reduced. To replace these fats in food products, optimal healthier solutions need to be found.Transfettsäuren (engl. TFA) entstehen in geringer Menge auf natürliche Weise durch die biologische Hydrierung im Pansen von Wiederkäuern, aber auch während des industriellen Prozesses, durch die partielle Hydrierung von Pflanzen- und Fischölen. Die Einteilung in industrielle und natürliche TFAs ist komplex, da diese Fette hauptsächlich aus den gleichen Isomeren bestehen und sich durch die Menge und Verteilung unterscheiden. Die meisten Transfettsäuren, die in Lebensmitteln vorkommen, sind Isomere der Olein- und Trans-Octadecensäure (trans-18: 1). Nach den Ergebnissen der meisten Studien haben alle Transfettsäuren eine nachteilige Wirkung auf die Plasma-Lipoproteine, während andere Wirkungsmechanismen im menschlichen Körper unzureichend untersucht wurden. Eine erhöhte Aufnahme von industriellen Transfettsäuren ist mit einem erhöhten Risiko von Herz-Kreislauf-Erkrankungen verbunden; die Vermeidung der Aufnahme von Transfettsäuren reduziert auch das Risiko solcher Erkrankungen. Das mit natürlichen Transfettsäuren verbundene Risiko ist immer noch unklar, aber die Wirkung, wenn überhaupt, ist angesichts der Menge, in der sie in natürlichen Quellen vorhanden sind, wahrscheinlich gering. Die Europäische Kommission hat in ihren Rechtsvorschriften den Gehalt an industriellen Transfettsäuren in Lebensmitteln bis zu 2 g/100 g Fett eingeschränkt, wodurch Maßnahmen zur Verringerung der TFA-Aufnahme ergriffen wurden. Um diese Fette in Nahrungsmitteln zu ersetzen, müssen in Zukunft optimale, gesündere Lösungen gefunden werden.Gli acidi grassi trans (trans fatty acids, TFA) derivano in minor misura dal processo naturale dell’idrogenazione biologica nel rumine degli animali ruminanti, ma possono venire prodotti anche nel corso del processo industriale dalla parziale idrogenazione degli oli vegetali ed animali. La suddivisione tra TFA industriali e naturali è complessa, giacché si tratta di grassi composti prevalentemente dagli stessi isomeri. Ciò che li distingue è la quantità e la distribuzione. La maggior parte di TFA presenti nei prodotti alimentari sono isomeri dell’acido oleico e trans-ottadecenoico (trans- 18:1). Secondo i risultati della maggior parte delle ricerche svolte in materia, tutti gli acidi grassi trans hanno un impatto negativo sulle lipoproteine nel plasma, mentre gli effetti sugli altri meccanismi dell’organismo umano non sono stati sufficientemente studiati. L’elevata assunzione di acidi grassi trans industriali viene ricollegata al maggior rischio di malattie cardiovascolari. Evitarne l’assunzione riduce la probabilità di riscontrare queste malattie. Il rischio legato agli acidi grassi trans naturali non è ancora stato sufficientemente studiato; in ogni caso il loro impatto, se esiste, è probabilmente minimo considerato il loro basso livello di assunzione nell’organismo umano. La Commissione europea ha stabilito il contenuto massimo ammissibile di acidi grassi trans industriali nei prodotti alimentari in 2 g/100 g di tenore totale di grassi, adottando così misure che riducano la loro assunzione. In futuro è necessario trovare soluzioni ottimali ed innocue per la salute umana che siano in grado di sostituire efficacemente questi grassi nei prodotti alimentari.Los ácidos grasos trans (inglés trans fatty acids, TFA) están producidos en una pequeña cantidad de forma natural por la hidrogenación biológica en el rumen de los animales rumiantes, pero también durante el proceso industrial, por la hidrogenación parcial de los aceites vegetales y del pescado. La división de los TFA en industriales y naturales es compleja ya que estas grasas están compuestas principalmente de los mismos isómeros, y se diferencian por la cantidad y la distribución. La mayoría de los TFA encontrados en los productos alimenticios son isómeros de ácido oleico y trans-octadecenoico (trans- 18: 1). Según los resultados de la mayoría de los estudios, todos los TFA tienen un efecto adverso sobre las lipoproteínas plasmáticas, mientras que otros mecanismos de efecto en el cuerpo humanos están insuficientemente investigados. El aumento de la ingesta de ácidos grasos trans industriales se asocia con un mayor riesgo de las enfermedades cardiovasculares, y se reduce el riesgo de tales enfermedades evitando la ingesta de las grasas trans. El riesgo asociado con los ácidos grasos trans naturales todavía no está claro, pero el efecto, si existe, probablemente es pequeño dada la cantidad baja de la ingesta. La Comisión Europea ha aprobado el nivel de grasas trans industriales en los alimentos de hasta 2 g / 100 g de grasa, tomando de esta manera la medidas para reducir la ingesta de los TFA. Para reemplazar estas grasas en los productos alimenticios, es necesario encontrar soluciones óptimas y más saludables.
rrep
2
NaslovKlimatske promjene - potencijalna prijetnja još znatnijoj pojavnosti mikotoksina / Jelka Pleadin, Manuela Zadravec, Tina Lešić, Jadranka Frece, Višnja Vasilj, Ksenija Markov.
Materijalni opisGraf. prikazi.
Način izrade datotekeizvorno digitalna građa
Vrstačlanak
OpisTijekom posljednjeg desetljeća znanstven- ici sve više ukazuju na globalno zagrijavanje, dovodeći klimatske promjene u poveznicu s novom strukturom vrsta plijesni producenata mikotoksina po geografskim područjima svi- jeta. Izraženije klimatske promjene mogu u budućnosti izmijeniti otpornost domaćina i interakciju domaćin-patogen te imati znatan utjecaj na razvoj toksikogenih plijesni i produk- ciju mikotoksina kao njihovih sekundarnih metabolita. Novonastala klimatološka situ- acija izaziva sve veću pozornost i zahtijeva nove dijagnostičke alate, kao i nove spoznaje o biološkim karakteristikama poljoprivrednih kultura koje se uzgajaju i genetici toksikogenih plijesni. Zbog sve povoljnijih klimatskih uvjeta za rast Aspergillus flavus na području Europe, u narednom razdoblju postoji povećani rizik od onečišćenja žitarica izrazito toksičnim aflatok- sinima. Ujedno, profil mikotoksigenih vrsta Fusarium počinje se sve znatnije mijenjati, a posebno je zabrinjavajući porast onečišćenja s F. graminearum u sjevernom i središnjem dije- lu Europe. S obzirom na očigledne klimatske promjene, potrebna su daljnja istraživanja koja uključuju „prediktivne modele“ s više vari- jabli, a koji bi u bliskoj budućnosti omogućili kvalitetni pristup strategiji prevencije kontam- inacije toksikotvornim plijesnima i mikotok- sinima u hrani i hrani za životinje.Over the last decade, scientists have increasingly pointed to global warming, linking climate change to a new structure of mycotoxin-producing mould species across the world. In the future, more pronounced climate changes may alter host resistance and host-pathogen interaction, and have a significant impact on the development of toxicogenic moulds and the production of mycotoxins as their secondary metabolites. The newly emerging climatological situation is attracting increasing attention, demanding new diagnostic tools and new insights into the biological characteristics of cultivated crops and the genetics of toxicogenicmoulds. In Europe, the climate conditions are highly favourable for the growth of Aspergillus flavus, bringing increased future risk of contamination of cereals with highly toxic aflatoxins. Meanwhile, the profile of mycotoxigenic species of Fusarium is beginning to change significantly, and increased reports of contamination with F. graminearum in northern and central Europe are particularly worrisome. Given the obvious climate change, further research is needed that will include predictive models with several variables, to provide an appropriate future approach to the strategy of preventing contamination by toxic moulds and mycotoxins in food and feed.
rrep
3
NaslovVarijacije koncentracije 17ß-estradiola i testosterona u teladi različitog spola, dobi, pasmine i farmskog podrijetla / Marko Samardžija, Ines Gulić, Dražen Đuričić, Nina Kudumija, Miroslav Benić, Jelka Pleadin.
Materijalni opisGraf. prikazi.
Način izrade datotekeizvorno digitalna građa
Vrstačlanak
OpisFiziološke koncentracije spolnih hormona 17β-estradiola i testosterona varijaju s obzirom na vrstu životinje, dob, spol, pasminu, način držanja, hranidbu, stres i okolišne čimbenike. Navedeni hormoni su nužni za rast i razvoj životinje te njihovu spolnu zrelost i reproduktivnu funkciju. Zbog svog anaboličkog učinka koristili su se u prošlosti u intenzivnoj stočarskoj proizvodnji kao promotori rasta, putem stočne hrane ili u obliku implatanta. No, zbog svojih toksičnih učinaka u životinja i ljudi, uključujući mutagenost, kancerogenost i teratogenost, njihova je uporaba zabranjena u svrhu proizvodnje hrane životinjskog podrijetla. Danas je dopušteno korištenje prirodnih hormona samo u terapeutske svrhe za liječenje poremećaja reprodukcije i gravidnosti. S obzirom na stalni razvoj novih sintetskih tvari koje bi mogle imati anabolički učinak i mogu zlouporabu, nužno je tijekom redovitog provođenja kontrole te poznavanja fizioloških vrijednosti razina ovih hormona. Cilj ovog rada, uzimajući u obzir sve navedeno, bilo je istražiti razine prirodnih hormona 17β-estradiola i testosterona u krvi teladi različitog spola, pasmina, dobi i farmskog podrijetla na području Republike Hrvatske. U tu svrhu s tri različite farme na području Republike Hrvatske nasumično su izabrana 32 teleta različitog spola (5 muških i 27 ženskih), dobi 2 ‒ 5 mjeseci starosti, različitih pasmina i kategorija (13 teladi simentalske pasmine, 2 teladi mesne pasmine, 17 teladi holštajnske pasmine). Prilikom općeg kliničkog pregleda životinje od strane nadležnog veterinara, nisu primijećeni nikakvi znaci bolesti ili stanja koje bi mogle utjecati na razine ovih hormona. Prosječna razina 17β-estradiola iznosila je 28,8±11,0 ng/L.Physiological levels of the sex hormones 17β-oestradiol and testosterone vary based on animal species, age, sex, breed, rearing technology, nutrition, stress and environmental factors. These hormones are essential for growth and development, and for sexual maturity and reproductive function. Due to their anabolic effects, they have been used as growth promoters in intensive livestock production, applied in feed or as an implant. However, due to their toxic, mutagenic, teratogenic and cancerogenic effects in animals and humans, their use is now banned in food animal production. Today, the use of these natural hormones is permitted exclusively for therapeutic purposes in the treatment of reproductive and pregnancy disorders. Considering the constant development of new synthetic substances that might have anabolic effects and their possible misuse, it is necessary to perform regular controls during the fattening period to determine the physiological values of the levels of these hormones. Accordingly, the aim of this study was to investigate the physiological levels of the natural hormones 17β-oestradiol and testosterone in the blood of calves of different sex, age, breed and farm origin in the Republic of Croatia. For this purpose, 32 calves of both sexes (5 males and 27 females), aged 2-5 months, of different breeds and categories (13 calves of Simmental breed, 2 calves of meat breed and 17 calves of Holstein breed) were randomly selected from three farms for inclusion in this study. During general clinical examination by an authorized veterinarian, no visible clinical changes or conditions were observed that could influence the physiological levels of the investigated hormones. The average level of 17β-oestradiol was 28.83±10.95 ng/L.
rrep
4
NaslovSterigmatocistin : prekursor aflatoksina B1 u hrani i hrani za životinje = Sterigmatocystin : aflatoxin B1 precursor in food and feed / Tina Lešić, Ivana Kmetič, Maja Kiš, Ana Vulić, Nina Kudumija, Manuela Zadravec, Teuta Murati, Jelka Pleadin.
Materijalni opisIlustr.
Način izrade datotekeizvorno digitalna građa
Vrstačlanak
OpisSterigmatocistin je mikotoksin kojeg sintetiziraju uglavnom plijesni iz roda Aspergillus te u manjoj mjeri iz rodova Emericella, Chaetomium, Humicola i Botryotrichum. Ovaj mikotoksin je prekursor u biosintezi aflatoksina, njemu slične kemijske strukture, pa su tako i toksični učinci sterigmatocistina slični onima aflatoksina B1. Sterigmatocistin pokazuje brojne toksične učinke u organizmu, uključujući karcinogeno i mutageno djelovanje, te je i Međunarodna agencija za istraživanje raka (engl. International Agency for Research on Cancer, IARC) sterigmatocistin uključila u skupinu 2B potencijalnih karcinogena za ljude. Podaci o prisutnosti sterigmatocistina u hrani i hrani za životinje su ograničeni, te je od strane Europske agencije za sigurnost hrane (eng. European Food Safety Authority, EFSA), s ciljem procjene rizika izloženosti ljudi ovom mikotoksinu, dana preporuka za prikupljanje podataka o njegovoj pojavnosti uz primjenu visokoosjetljivih analitičkih metoda. Sterigmatocistin je do sada pronađen u hrani za životinje, žitaricama, kruhu, orašastim plodovima, zrnima kave, začinima, pivu te siru. Kako bi se spriječila kontaminacija namirnica te negativni učinci sterigmatocistina na zdravlje ljudi i životinja, jedan od ključnih čimbenika predstavlja prevencija rasta toksikotvornih plijesni.Sterigmatocystin is a mycotoxin mainly produced by fungi of different Aspergillus species and to a lesser extent by others species such as Emericella, Chaetomium, Humicola and Botryotrichum. This mycotoxin is a precursor in aflatoxin biosynthetic pathway, with similar chemical structure, so the toxic effects of sterigmatocystin are similar to those of aflatoxin B1. Sterigmatocystin shows various toxic effects, including carcinogenic and mutagenic effects, thus, the International Agency for Research on Cancer (IARC) included sterigmatocystin in a group 2B carcinogen, representing possible human carcinogens. Data about sterigmatocystin occurence in food and feed are limited so the European Food Safety Authority (EFSA) recommended collection of more occurence data by highly sensitive analythical methods to allow assessment of dietary risk exposure. So far sterigmatocystin has been reported to occur in animal feed, grains, bread, nuts, coffee beans, spices, beer and cheese. In order to prevent food contamination and negative effects of sterigmatocystin on human and animal health, one of the key factors represents prevention of growth of toxigenic moulds.
rrep
5
NaslovCiklopiazonična kiselina : toksičnost i pojavnost nedovoljno istraženog mikotoksina = Cyclopiazonic acid : toxicity and prevalence of insufficiently investigated mycotoxin / Maja Kiš, Ana Vulić, Ivana Kmetič, Tina Lešić, Teuta Murati, Jelka Pleadin.
Materijalni opisIlustr.
Način izrade datotekeizvorno digitalna građa
Vrstačlanak
OpisMikotoksini su proizvodi sekundarnog metabolizma toksikogenih plijesni koji predstavljaju vrlo česte onečišćivače hrane i hrane za životinje. Ciklopiazonična kiselina (CPA) je indol-tetraminska kiselina koju sintetiziraju različite plijesni iz rodova Penicillium (P. griseofulvum, P. camemberti, P. commune, P. dipodomyicola) i Aspergillus (A. flavus, A. oryzae, A. tamarii). CPA je prirodni kontaminant hrane biljnog (kukuruz, kikiriki, riža) i animalnog podrijetla, uključujući mlijeko, sir i suhomesnate proizvode. Česta zajednička pojavnost CPA i aflatoksina u hrani i hrani za životinje upućuje na moguće sinergističko djelovanje. Iako toksični učinci CPA nisu detaljno proučeni, kod pojedinih životinjskih vrsta dokazano je tremorgeno, neurokemijsko i imunosupresivno djelovanje. S obzirom da je CPA slabo istražen mikotoksin, nužna su daljnja istraživanja njegove toksičnosti, pojavnosti te sinergističkog učinka više različitih mikotoksina koji se mogu nalaziti u istoj namirnici.Mycotoxins are secondary metabolism products of toxigenic fungi that represent common contaminants of food and feed. Cyclopiazonic acid (CPA) is an indole-tetramic acid synthesized by moulds of the genera Penicillium (P. griseofulvum, P. camemberti, P. commune, P. dipodomyicola) and Aspergillus (A. flavus, A. oryzae, A. tamarii). CPA is a natural contaminant of vegetal products (corn, peanuts, rice) and food of animal origin including milk, cheese and fermented meat products. Common co-occurence of CPA and aflatoxins indicates a possible synergistic effect. Although the toxicity of CPA was not examined in detail, some animal species confirmed its tremorgenic, neurochemical and immunosupressive properties. Given the scarcity of the data about CPA, further research of its toxicity, prevalence and synergistic effects of different co-occuring mycotoxins, are required.
rrep
6
NaslovBiološka detoksifikacija mikotoksina : dosadašnje spoznaje i budući aspekti = Biological detoxification of mycotoxins : current knowledge and future aspects / Jelka Pleadin, Manuela Zadravec, Jadranka Frece, Tonči Rezić, Ivana Kmetič, Ksenija Markov.
Materijalni opisGraf. prikazi.
Način izrade datotekeizvorno digitalna građa
Vrstačlanak
OpisMikotoksini predstavljaju toksične tvari koje učestalo kontaminiraju hranu i hranu za životinje, uzrokujući štetne učinke na zdravlje ljudi i životinja te značajne ekonomske gubitke diljem svijeta. Ovaj rad daje pregled dosadašnjih istraživanja i spoznaja o metodama biološke detoksifikacije mikotoksina. Biološka detoksifikacija podrazumijeva primjenu mikroorganizama i njihovih enzima s ciljem razgradnje ili modifikacije strukture mikotoksina, a rezultira transformacijom izvornih spojeva i nastankom manje toksičnih produkata, odnosno dekontaminacijom mikotoksina. Međutim, dosadašnja istraživanja i dobivene spoznaje još uvijek nisu rezultirale primjenom u prehrambenoj i stočarskoj industriji odnosno odobravanjem njihove uporabe od strane zakonodavstva. Potrebna su daljnja istraživanja o mehanizmima biorazgradnje, sigurnosti mikroorganizama, odnosno utjecaju primjene bioloških metoda na nutritivna svojstva i nastale produkte degradacije, kako bi metode biološke detoksifikacije mikotoksina mogle biti učinkovito primjenjene u industriji.Mycotoxins are toxic substances that frequently contaminate food and feed, causing adverse effects on human and animal health and significant economic losses around the world. This paper gives an overview of the current research and knowledge of mycotoxin biological detoxification methods. Biological detoxification implies the use of microorganisms and their enzymes with the aim of degrading or modifying the mycotoxin structure, resulting in the transformation of the original compounds and the formation of less toxic products, or decontamination of mycotoxins. However, previous research and findings have not yet resulted in application in the food and livestock industry, or by approving their use by legislation. Further research is needed on biodegradation mechanisms, microorganism safety, or influence of the application of biological methods on nutritional properties and resulting degradation products, so that mycotoxin biological detoxification methods can be effectively applied in the industry.
rrep
7
NaslovToxicogenic fungi and the occurrence of mycotoxins in traditional meat products / Manuela Zadravec, Ksenija Markov, Jadranka Frece, Irena Perković, Željko Jakopović, Tina Lešić, Mario Mitak, Jelka Pleadin.
Materijalni opisIlustr.
Način izrade datotekeizvorno digitalna građa
Vrstačlanak
OpisDuring ripening, the surface of dry traditional meat products (TMPs) becomes overgrown by fungi of the Penicillium spp., Aspergillus spp. and Eurotium spp. whose spores mostly come from the environment in which the ripening chambers are placed. Certain fungi species is often responsible for the occurrence of toxic compounds termed the mycotoxins, among which of the outermost importance in connection with meat products are aflatoxin B1 (AFB1) and ochratoxin A (OTA). Besides, some other mycotoxins such as citrinin (CIT), cyclopiazonic acid (CPA) and sterigmatocystin (STC) can also be present, but their impact on the quality and safety of meat products, and therefore also on human health, has still not been fully clarified. As control and prevention of toxicogenic fungi growth are key factors to the prevention of mycotoxin presence in dry-cured TMPs, levels of mycotoxin contamination, mycotoxin-producing mould species and factors of relevance for mycotoxin production, such as climate, should be determined.
rrep
8
NaslovThe effect of thermal processing on the reduction of deoxynivalenol and zearalenone cereal content / Jelka Pleadin, Jurislav Babić, Ana Vulić, Nina Kudumija, Krunoslav Aladić, Maja Kiš, Vesna Jaki Tkalec, Mario Škrivanko, Marica Lolić, Drago Šubarić.
Materijalni opisGraf. prikazi.
Način izrade datotekeizvorno digitalna građa
Vrstačlanak
OpisFusarium mycotoxins deoxynivalenol (DON) and zearalenone (ZEN) often contaminate cereals and cereal by-products. Certain thermal processing methods used in the food industry show promising results in terms of reduction of cereal contamination with mycotoxins. In order to establish the degree of DON and ZEN reduction in naturally contaminated cereals (maize, wheat and oat), this study investigated the effects of cooking, roasting and extrusion cooking, performed at different temperatures (100 – 220 °C) and for a different length of time (10 – 30 min) on these mycotoxins concentrations. Before and after the treatment, cereal samples were analysed for DON and ZEN concentrations using enzyme-linked immunosorbent assay (ELISA). In comparison to cooking, which achieved only a negligible mean mycotoxin reduction (of up to 8% for DON and 11% for ZEN), roasting and extrusion cooking resulted in a significantly more pronounced mycotoxin reduction (of up to 40% for DON & 46% for ZEN and of up to 75% for DON & 80% for ZEN, respectively) (p <0.05). The results show similar effects of thermal processing on all of the studied cereals (p >0.05), suggesting that extrusion cooking can be considered as an effective thermal method capable of reducing mycotoxin content in cereals.
rrep
9
NaslovT-2 i HT-2 toksini u hrani i hrani za životinje pojavnost, toksičnost i mjere prevencije i dekontaminacije / Maja Kiš, Jelka Pleadin.
Materijalni opisIlustr.
Način izrade datotekeizvorno digitalna građa
Vrstačlanak
OpisMikotoksini su sekundarni metaboliti plijesni koji imaju toksičan učinak na zdravlje ljudi i životinja. Smatraju se neizbježnim onečišćivačima hrane i hrane za životinje, a predstavljaju problem u cijelom svijetu jer se njihova koncentracija ne smanjuje ni nakon uobičajenih postupaka prerade hrane. T-2 toksin i njegov glavni metabolit HT-2 pripadaju velikoj grupi trihotecenskih mikotoksina. T-2 toksin se smatra najtoksičnijim predstavnikom trihotecenskih mikotoksina tipa A, a proizvode ga plijesni roda Fusarium, načešće Fusarium langsethiae, Fusarium poae i Fusarium sporotrichioides. Međunarodna agencija za istraživanje raka (IARC) je uvrstila T-2 toksin u skupinu 3, među spojeve koji se ne mogu klasificirati kao ljudski karcinogeni. Ipak, izraženo citotoksično, imunosupresivno i hematotoksično djelovanje T-2 i HT-2 toksina može uzrokovati kronične bolesti kod ljudi i životinja. Daljnja istraživanja ovih mikotoksina su nužna s obzirom na nedostatak toksikoloških podataka te kako bi se odredila njihova prisutnost u hrani i hrani za životinje i efikasne metode dekontaminacije onečišćenih sirovina i proizvoda. Kako bi se izbjegli negativni učinci T-2, HT-2 toksina i ostalih trihotecenskih mikotoksina na zdravlje ljudi i životinja, važno je sprječavanje rasta plijesni i sustavan nadzor sirovina i finalnih proizvoda namijenjenih prehrani ljudi i hranidbi životinja.Mycotoxins are secondary metabolites produced by fungi that can cause toxic effects on the health of humans and animals. They represent a worldwide problem because of the inevitable contaminantion of food and feed and their resistance during conventional food-processing. T-2 toxin and its major metabolite HT-2 belong to the large group of trichothecene mycotoxins. T-2 toxin is the most toxic memeber of the type A trichothecenes and is produced by fungi of the genus Fusarium, especially Fusarium langsethiae, Fusarium poae and Fusarium sporotrichioides. International Agency for Research on Cancer (IARC) classified T-2 toxin in group 3, as the compound that can not be classified as a human carcinogen. However, T-2 and HT-2 are very potent cytotoxic, haematotoxic and immunosuppressive toxins, which can cause several chronic diseases in both humans and animals. Further research of these toxins are required because of the scarcity of data on toxicology, bioavailability in food and feed, and efficient methods for their decontamination from food and feed. In order to avoid the negative effects of T-2, HT-2 toxins and other trichothecenes on animal and human health, it is necessary to prevent growth of moulds and to ensure systematic monitoring of raw materials and finished products intended for human consumption or animal feed production.
rrep
10
20 (1-10)