beta
Probrano po
Povezani zapisi:

Naslov portalaDigitalne zbirke NSK
  
rrep
 
42 (1-10)
NaslovSiroče sam ; Čep, čep : narodna pjesma / pjeva Mica Ostoić "Plava zvjezda" uz pratnju orkestra Kostica.
ImpresumZagreb : Elektroton, [19--].
Materijalni opis1 gramof. ploča : 78 o/min, mono ; 25 cm.
Vremenski obuhvat20. stoljeće
Jezikhrvatskisrpski
rrep
1
NaslovDruštveno-gospodarska dimenzija sporta / Miodrag Mićović.
Način izrade datotekeizvorno digitalna građa
Jezikhrvatskisrpski
Vrstačlanak
OpisOd Deklaracije o specifičnostima sporta i njegovoj društvenoj funkciji iz 2000. godine, pa preko Bele knjige o sportu iz 2007. godine i najnovijih dokumenata koji su doneti na nivou EU, u koje spadaju Zaključci o gospodarskoj dimenziji sporta i njegovim društveno-gospodarskim koristima ili Mišljenje Evropskog odbora regija o uključivanju sporta u program EU za razdoblje nakon 2020. godine, ističe se uloga i potreba jačanja društvene i gospodarske dimenzije sporta. U vezi sa tim ukazuje se da je sport: gospodarski pokretač rasta u smislu efekata koje ima na dodatnu vrednost, bruto domaći proizvod i kupovnu moć; međusektorski fenomen koji može bitno da utiče na stanje javnog zdravlja, regionalni razvoj i turizam; sektor u kome se pojavljuju brojne inovacije, u cilju postizanja boljih rezultata ili sprečavanja ozleda, pri čemu se one često prenose na druge sektore i tako putem roba ili usluga postaju dostupne drugim korisnicima, odnosno potrošačima (u ovom slučaju sportske inovacije služe kao platforma za pokretanje i razvoj novih proizvoda i usluga, odnosno kao činilac od značaja za izvoz i gospodarski rast). U radu su izloženi elementi društvene dimenzije sporta, kao i direktni i indirektni efekti sporta na gospodarski rast.The role of sport and the need to strengthen the social and economic dimension of sport has been emphasized in numerous documents adopted at the EU level, starting with the Declaration on the specific characteristics of sport and its social function in Europe which was adopted in 2000, through the White Paper on Sport (2007/2261(INI)) and the latest EU documents including Conclusions on the economic dimensions of sport and its socio-economic benefits or Opinion of the European Committee of the Regions — Mainstreaming sport into the EU agenda post-2020. In this regard, it is pointed out that sport represents: an economic driver of growth in terms of the effects it has on the added value; gross domestic product and purchasing power; cross-sectoral phenomenon that can significantly affect the state of public health, regional development and tourism; a sector in which numerous innovations appear in order to achieve better results or to prevent injuries, whereby they are often transferred to other sectors and thus become available to other users or consumers through goods or services (in this case, sports innovations serve as a platform for launching and the development of new products and services, or as a factor of importance for exports and economic growth). The paper presents elements of the social dimension of sport, as well as the direct and indirect effects of sports on economic growth.
rrep
2
NaslovSadržina ugovora o poseti sportskoj priredbi / Nenad Đurđević.
Način izrade datotekeizvorno digitalna građa
Jezikhrvatskisrpski
Vrstačlanak
OpisU savremenom sportu prisustvo "gledalaca" je uobičajena pojava na svakoj sportskoj priredbi, odnosno kod svake sportske priredbe može se očekivati prisustvo gledalaca, ili ono stvarno postoji. Gledalac sportske priredbe kupujući ulaznicu kako bi prisustvovao određenoj sportskoj priredbi stupa sa organizatorom u ugovorni odnos, koji se zasniva tzv. ugovorom o poseti sportskoj priredbi. Tim ugovorom se organizator obavezuje da omogući gledaocu da sa određenog numerisanog sedišta ili prostora za stajanje, po vlastitom izboru, unutar sportskog objekta, bezbedno posmatra sportsku priredbu, a gledalac se, s druge strane, obavezuje da kao naknadu plati ugovoreni iznos novca, po pravilu kupovinom ulaznice (karte). Glavna sadržina ugovora o prisustvu sportskoj priredbi je obaveza organizatora da pruži gledaocu uživanje određenog sportskog događaja, na određenom mestu i u određenom trenutku, i obaveza gledaoca da plati određenu novčanu naknadu. Autor u radu razmatra prava i obaveze organizatora i gledaoca sportske priredbe iz ugovora o poseti sportskoj priredbi. U radu je posebna pažnja poklonjena obavezi organizatora da gledaocu garantuje bezbednost tokom održavanja sportske priredbe, imajući u vidu da savremene sportske događaje prate ne samo znatni rizici koji proističu iz same prirode sportske aktivnosti zbog koje se organizuje sporska priredba ali i okupljanja velikog broja ljudi na jednom mestu, već i zbog enormnih rizika kojima su u pojedinim sportovima izloženi gledaoci nasilničkim i huliganskim ponašanjem navijačkih grupa.Attendance of spectators is usual phenomenon at every sporting event, it may be expected in contemporary sport or it actually exists. Sporting event spectator enters into a contract with organiser by purchasing ticket in order to attend sporting event creating relation based on so-called contract on attending sporting event. The terms of this contract gives rise to organiser’s contractual obligation to enable a spectator to watch sporting event safely from numbered seat or standing area at his/her own choice inside the sport facility. On the other hand, a spectator is obliged to pay certain ammount of money as compensation for sporting event attendance by purchasing ticket. General terms of the contract on attending sporting event involve organiser’s obligation to enable spectator enjoying a sporting event at specific time and in certain place and a spectator should pay monetary compensation for that. In this paper, the author considers the rights and obligations of both contractual parties (organiser and spectator) from the contract on attending sporting event. Particular attention is paid to organiser’s contractual obligations to ensure safety of a spectator during sporting events, having in mind that modern sporting events are followed, not only by numerous risks derived from the very nature of sporting activity, but also the fact of gathering large number of people in one place and huge risks that spectators may be exposed by violent and hooligan behavior of fan groups.
rrep
3
NaslovPasivna rečenica u nastavi japanskog jezika na početnom nivou i prevazilaženje problema njene upotrebe / Divna Glumac.
Način izrade datotekeizvorno digitalna građa
Jeziksrpski
Vrstačlanak
NapomenaBilješke uz tekst.
OpisSpecifičnost japanske pasivne rečenice je što osim predmeta i bića direktno obuhvaćenih radnjom u ulozi subjekta-pacijensa može biti i vlasnik objekta nad kojim je radnja izvršena, pa i lice koje nije obuhvaćeno glagolskom radnjom već indirektno trpi njen uticaj, najčešće kao smetnju. Tako pasiv obuhvata i značenja posesije i štete. U udžbenicima za početni nivo koji su se do sada koristili u nastavi na Filološkom fakultetu u Beogradu, pasiv u japanskom se objašnjava kroz prikaz strukture i izvođenje pasivne rečenice iz aktivne. Zaključak je da jedna situacija može biti opisana bilo aktivom bilo pasivom, ali ne daju se dalja objašnjenja za ovu prividnu jezičku neekonomičnost. Posledica je nerazumevanje i izostanak upotrebe pasivne rečenice na višim nivoima jezičke kompetencije. Uzrok ovome mogla bi biti interferencija maternjeg jezika, koji poseduje pasivnu strukturu, ali njena upotreba nije široko zastupljena. Drugi razlog bi mogao biti što je upotreba pasivne rečenice objašnjena na nivou rečenice. Otuda se javlja potreba da se ova struktura objasni na nivou diskursa, u okviru šire kategorije – glagolskog roda. Cilj ovog istraživanja je da se, na primeru specijalnog časa, ispita koliko studenti razumeju upotrebu japanske pasivne rečenice kada se ona objasni s polazišta glagolskog roda, i koliko takav pristup može da pomogne u prevazilaženju problema interferencije maternjeg jezika, u upotrebi pasiva u japanskom kao i u prevođenju sa srpskog na japanski. Osim objašnjenja o upotrebi pasivne rečenice, na času se ukazuje i na neke postulate teorije prevođenja. Zatim, studenti imaju zadatak da grupno diskutuju o upotrebi pasiva u ponuđenim primerima, a potom da samostalno, u pisanom obliku, u oba smera prevedu rečenice u kojima je upotrebljen pasiv na japanskom. Za vežbe prevođenja koristili smo rečenice iz književnog korpusa.In textbooks for the beginner level which have been used in Japanese language teaching at the Faculty of Philology, University of Belgrade, passive sentences are introduced through the structures of sentence types. The conclusion is that a situation can be expressed by using either active or passive structure, but there is no further explanation for this linguistic non-economy. Consequently, we find a lack of understanding, and no use, or at least no adequate use of passive sentences at higher levels of language competence. One of the reasons for this might be interference of learners’ mother tongue, in which the passive sentence might exist, but whose use is reduced or not widely spread. Another reason might be that the use of passive structure is defined only on the sentence level, without taking the wider context and the discourse level into the consideration. In this situation the need to explain these structures and their use within the context of the higher category arises, that is, the category of verbal voice. The aim of this research is to examine, using the example of a special class, how students understand the use of the Japanese passive sentence when explained from the viewpoint of voice, and how such an approach can help overcome the problem of mother tongue interference in the use of the passive voice in Japanese as well as in translation from Serbian to Japanese. In addition, some of the postulates of translation theory are pointed out in class. Afterwards, the students are assigned the task of group discussions on the use of the passive voice in the offered examples, after which they were asked to independently translate the sentences in which the passive is used in Japanese, in both directions, in written form. For those tasks we used sentences taken from the literary corpus. The instructor analyzes the collected data in the form of written translation, comparing it with a literary translation.Specifičnost japanske pasivne rečenice je u tome što u ulozi subjekta – pacijensa, osim predmeta i bića izravno obuhvaćenih radnjom, to može biti i vlasnik objekta nad kojim je radnja izvršena, pa i lice koje nije obuhvaćeno glagolskom radnjom već neizravno trpi njezin utjecaj, najčešće kao smetnju. Tako pasiv obuhvaća i značenja pripadnosti i štete. U udžbenicima za početnu razinu koji su se dosad upotrebljavali u nastavi na Filološkome fakultetu u Beogradu, pasiv se u japanskome objašnjava kroz prikaz strukture i izvođenje pasivne rečenice iz aktivne. Zaključuje se da jedna situacija može biti opisana bilo aktivom bilo pasivom, ali ne daju se daljnja objašnjenja za ovu prividnu jezičnu neekonomičnost. Posljedica je nerazumijevanje i izostanak upotrebe pasivne rečenice na višim razinama jezične kompetencije. Uzrok bi ovome mogla biti interferencija materinskoga jezika, koji poseduje pasivnu strukturu, ali njezina uporaba nije široko zastupljena. Drugi bi razlog mogao biti što je uporaba pasivne rečenice objašnjena na razini rečenice. Otuda se javlja potreba da se ova struktura objasni na razini diskursa, u okviru šire kategorije – glagolskoga roda. Cilj je ovoga istraživanja da se, na primjeru posebnoga sata, ispita koliko studenti razumiju upotrebu japanske pasivne rečenice kada se ona objasni s polazišta glagolskoga roda i koliko takav pristup može pomoći u nadvladavanju problema interferencije materinskoga jezika u upotrebi pasiva u japanskome, kao i u prevođenju sa srpskoga na japanski. Osim objašnjenja o uporabi pasivne rečenice, na satu se ukazuje i na neke postulate teorije prevođenja. Zatim, studenti imaju zadatak grupno diskutirati o uporabi pasiva u ponuđenim primjerima, a potom samostalno, u pisanome obliku, u oba smjera prevesti rečenice u kojima je upotrijebljen pasiv na japanskome. Za vježbe prevođenja koristili smo se rečenicama iz književnoga korpusa.
rrep
4
NaslovKapitalizam/demokratija, reprezentacija / Alpar Lošonc.
Način izrade datotekeizvorno digitalna građa
Jeziksrpskihrvatski
Vrstačlanak
OpisČlanak se fokusira na odnos kapitalizma i demokracije s posebnim osvrtom na problem reprezentacije u okviru demokratije. U članku se pokušavaju sintetizirati konceptualne dileme i suprotstavljene tendencije, a sastoji se od tri dijela. U prvom dijelu, autor ističe tri različita gledišta o (ne)kompatibilnosti kapitalizma i demokracije, te jedno o irelevantnosti odnosa između kapitalizma i demokracije. U drugom dijelu razmatra se strukturalno-konjunkturalna komplikacija kapitalizma koja proizvodi negativna očekivanja i političke učinke. Povezuju se pomenuta očekivanja o ponavljanju krize iz 2007. s mogućnostima i kontinuitetima različitih protestnih pokreta koji su manifestacija potencijala demokratskog otproa. Konačno, u zadnjem dijelu, autor raspravlja o pitanju reprezentacije iz demokratske perspektive i ističe da su protestni pokreti nastali u vremenu krize, stvarali različite kontra-reprezentativne prakse koje nanovo problematizuju odnos kapitalizma i demokracije. Demokraciju se ne može „očistiti“ od svih heterogenih značenja, ali nas praksa kontra-reprezentacije podsjeća da demokracija još uvijek sadrži potencijal za otpor.The paper focuses on the relationship between capitalism and democracy, with particular reference to the issue of representation in the framework of democracy. Furthermore, the paper (that attempts to synthesize conceptual dilemmas and analyze conjunctural tendencies) consists of three parts. In the first part, I highlight four different views regarding the compatibility and incompatibility of capitalism and democracy, with the orientations that make this relationship irrelevant. In part two, I discuss the conjunctural crisis tendencies of capitalism that produce negative expectations and produce political effects. I relate these expectations to the recurrence of the crisis that broke out in 2007, and treat the continuity of the various protest struggles that indicate a significant manifestation of the potential of democracy's resistance. Finally, in the last part, I discuss the issue of representation from the perspective of democracy and build on the previous two chapters. I emphasize that the aforementioned movements, the protest groups created by the crisis, were simultaneously developing different counter-representation practices, again problematizing the relationship between capitalism and democracy. There is no way for democracy to be cleansed of its heterogeneous meanings. However, the practice of counter-representationreminds us that democracy still contains the potential for resistance.
rrep
5
NaslovPolitika straha i uzlet "novog despotizma" / Milan Podunavac.
Način izrade datotekeizvorno digitalna građa
Jeziksrpski
Vrstačlanak
NapomenaGodišnja konferencija Udruženja za političke nauke Srbije "Konflikt. Stabilnost. Demokratija?", Beograd, 28.-29.9.2019.
OpisDemokratski optimizam devedestih godina prošlog veka zamenjuje osobita forma javnog razočarenja u demokratiju. Kriza demokratije praćena institucionalnim deficitima, konfuzijom, niskim stepenom upravljačke sposobnosti da se rešavaju pitanja siromaštva, nezaposlenosti, imigracije, korupcije, simptomi su ovoga stanja. Globalni val populizma najizoštreniji je izraz ove političke patologije. Početak novoga veka rađa uzlet otvorenog neprijateljstva prema demokratiji. Deskriptivni pristupi oslonjeni na proceduralnu dimenziju režima moći („hibridni režimi“, „ograničena demokratija“ „iliberalna demokratija“, „kompetitivni autoritarizam“ ) pokazuju se nedostatnim. U ovome radu autor se vraća klasičnom konceptu „despotizma“ i pokazuje normative i teorisjke prednosti ovoga koncepta („novi despotizam“) u analizi novoga režima moći koji izrasta na pretpostvkama sve šireg nepoverenja u demokratske instituciije.The democratic optimism of the 1990s has been replaced by a particular form of public disillusionment with democracy. The crisis of democracy, accompanied by institutional deficits, confusion, low levels of management capacity to tackle poverty, unemployment, immigration, corruption, are symptoms of this condition. The global wave of populism is the sharpest expression of this political pathology. The beginning of the new century has given birth to an open hostility to democracy. Descriptive approaches based on the procedural dimension of the regime of power ("hybrid regimes", "limited democracy", "liberal democracy", "competitive authoritarianism") are proving insufficient to capture the new political system. In this paper, the author returns to the classical concept of "despotism" and shows the normative and theoretical advantages of this concept ("new despotism") in the analysis of a new regime of power that grows on the premise of growing distrust of democratic institutions.
rrep
6
NaslovLiberalna prava između radikalne demokratske kritike i neuspeha liberalizma / Nenad Dimitrijević ; preveo s engleskog Jovica Pavlović.
Način izrade datotekeizvorno digitalna građa
Jeziksrpski
Vrstačlanak
OpisOvaj rad polazi od stava da je nepoštovanje individualnih prava osnovni problem današnje liberalne demokratije. U njemu autor zauzima stav da demokratija nije vredna sama po sebi. Ustavna demokratija je legitiman politički režim samo ako je u stanju da afirmiše i zaštiti individualnu autonomiju svakog državljanina. Fokus teksta je na radikalno-demokratskoj kritici liberalnih prava, ali je ograničen na nekoliko važnih tačaka neslaganja između liberalno-demokratskog i radikalno-demokratskog razumevanja osnovnih prava. Analiza je fokusirana na one elemente liberalnog razumevanja prava koje radikalno-demokratska kritika vidi kao sporne. Drugi odeljak sumira pojam radikalne demokratije i nudi jednu moguću klasifikaciju različitih radikalno-demokratskih pristupa osnovnim pravima. Razlikuju se dva radikalno-demokratska pristupa: prvi odbacuje prava, dok drugi poziva na njihovo alternativno promišljanje. Treći odeljak prihvata radikalno-demokratski stav o potrebi redefinisanja standardne liberalne teze o relativnoj nezavisnosti lične, društvene i političke sfere. Normativni stav koji autor zastupa glasi da je kriza posledica dugotrajnog procesa u kome su liberalne demokratije postepeno napustile sopstvene vrednosne osnove. Na kraju, autor zaključuje da razmišljanje o mogućim putevima obnove pravnog i moralnog autoriteta liberalnih prava zahteva da preispitamo pojam liberalne jednakosti i da se zapitamo o održivosti konvencionalne liberalne institucionalne arhitekture.This article departs from the claim that the fading respect for rights is the most troublesome feature of the current condition of liberal democracy. A background assumption is that democracy is not a value in itself. Constitutional democracy is a legitimate political arrangement only if it effectively upholds and protects personal autonomy of its citizens. The focus of the text is on the radical democratic critique of liberal rights, but it does not aim at offering a comprehensive overview of diverse radical democratic theories. It is organized around the points of contestation between radical democratic and liberal constitutionalist readings of rights. The second section of the article summarizes the concept of radical democracy and introduces a provisional classification of radical democratic approaches to rights. It distinguishes between two groups of theories: those that reject rights and those that call for a reconceptualization of rights along non-liberal lines. The analysis focuses on the points of contestation with liberal rights. Section three argues for the need to revisit the standard liberal reading of the relative separation between personal, social and political realms. The author’s main normative claim is that the crisis of liberal rights is an outcome of a long process in which liberal democracies gradually abandoned their normative foundations. When considering possible paths of rehabilitation of the legal and moral authority of liberal rights, thinking beyond the given is not the worst option. The core question is how to think of, and how to practically affirm, personal autonomy in the present context.
rrep
7
NaslovPolitika i pozorište kao čuvari zajedničkog sveta / Bojan Kovačević.
Način izrade datotekeizvorno digitalna građa
Jeziksrpski
Vrstačlanak
NapomenaBilješke uz tekst.
OpisAutor zastupa tezu da u istoriji evropske drame i pozorišta leži originalan odgovor na pitanje odnosa između poretka i promene koje je u središtu preokupacija klasičnih političkih mislilaca. Pozorište ima temeljni zadatak očuvanja zajedničkog sveta bez koga i samo ostaje lišeno smisla postojanja. Gurnuvši nas isprva u provaliju zapitanosti nad smislom, veliki dramski pisci nas potom iz nje izvlače odgovorom koji je njihovoj mašti šapnulo doba u kojem su živeli. Oni među njima koji su postojeći poredak čuvali, poput Eshila, Molijera i Rasina, gledaocima su obznanjivali njegovu utemeljujuću ideju. Oni, poput Getea i Šilera, čiji je umetnički genij u istoriji prepoznao svrhoviti razvoj ka republici slobodnih građana, pozorište su koristili kao mesto estetskog poučavanja društvene elite od koje se očekuje da dolazak novog zajedničkog sveta ubrza. Za stvaraoce u revolucionarnim vremenima, poput Brehta i Pirandela, pozorišne daske služile su kao nadahnuće za radikalnu promenu svih postojećih društvenih i političkih ustanova. Konačno, autorima poput Euripida, Ibzena, Čehova i Strindberga pozorište je omogućilo da zavape za starim svetom koji je ostao bez svoje ideje o poretku i zato nestaje.In this paper the author claims that the history of European drama and theater contains an original answer to the classical political question of relation between an order and change. The theater’s fundamental goal is preservation of a common world in the absence of which the theater itself becomes meaningless. Confronting us at first with the abyss of searching for the meaning of life, the great dramatists than help us return to the normality by providing us with an answer whispered in their ear by the spiritual, historic and political circumstances of their age. Those among them aiming to preserve the existing order, such as Aeschylus, Molière and Racine, artistically revealed to the audiences the order’s grounding idea. For others, such as Goethe and Schiller, whose artistic genius recognized in the history signs of a development towards a republic of autonomous citizens, theater was a place for esthetic education of an elite expected to accelerate the process of coming into being of a new common world. Authors of revolutionary periods, such as Brecht and Pirandello, used theater to inspire radical change of all existing social and political institutions. Finally, to the authors such as Euripides, Ibsen, Chekhov and Strindberg, theater made it possible to cry out for an old common world that no longer has a grounding idea and therefore disappears.
rrep
8
NaslovKulturno nasilje kao proces dugog trajanja : od kolonijalizma do humanitarizma / Goran Tepšić, Miloš Vukelić.
Način izrade datotekeizvorno digitalna građa
Jeziksrpski
Vrstačlanak
OpisU radu se polazi od teze da orijentalizam, kao oblik kulturnog nasilja, predstavlja strukturu dugog trajanja čija se matrica reprodukuje kroz diskurse i prakse različitih društvenih poredaka. Koristeći genealoški i longue durée pristup, autori analiziraju diskurse kolonijalizma, antisemitizma, nacionalizma i humanitarizma kako bi ukazali na dugotrajnost identitetske podele po liniji Zapad-Istok (Orijent), kao i na kontinuitet određenog kulturnog sadržaja koji implicira superiornost jedne i inferiornost druge strane. Analiza pokazuje i da svi ovi diskursi, iako međusobno različiti, mogu da se ukorene u orijentalističku matricu i da tako postanu instrument legitimacije i opravdavanja različitih oblika indirektnog (represija, eksploatacija) i direktnog nasilja (ratovi, genocid, etničko čišćenje). Cilj rada je razumevanje različitih oblika nasilja i njihove složenosti kao preduslov za bavljenje prevencijom nasilja.The main hypothesis of the paper is that Orientalism, as a form of cultural violence, represents a long-term historical structure which is reproduced through discourses and practices of various social systems. The authors apply genealogy and longue durée approaches to analyze discourses of colonialism, antisemitism, nationalism, and humanitarianism, indicating the long-lasting identity division along the West-East (Orient) axis, as well as continuity of the cultural content that implies the superiority of the Self and the inferiority of the Other. The analysis also shows that all these discourses, although mutually different, can be rooted in the Orientalist matrix and thus become instruments for legitimizing and justifying various forms of indirect (repression, exploitation) and direct violence (wars, genocide, ethnic cleansing). The paper aims to understand the different forms of violence and their complexity as precondition for violence prevention.
rrep
9
NaslovZračak viri / pjeva Mile Lakić uz Cig. kapelu Steve Nikolića, Beograd. Golem mi je merak ; Žikino kolo / svira Steva Nikolić i društvo, ciganska glazba, Beograd.
ImpresumZagreb : Edison Bell Radio, [19--].
Materijalni opis1 gramof. ploča : 78 o/min, mono ; 25 cm.
Vremenski obuhvat20. stoljeće
Jezikhrvatskisrpski
rrep
10
42 (1-10)